Angelica VIP Boutique Hotel
Ύδρα - Ελλάδα

Η Ύδρα βρίσκεται στον Αργοσαρωνικό κόλπο, κοντά στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου. Απέχει μόλις μιάμιση ώρα, με ταχύπλοο, (42 ναυτικά μίλια) από το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, τον Πειραιά.

Είναι ένα από τα μοναδικά μέρη σ’ολο τον κόσμο που απαγορεύονται όλα τα τροχοφόρα , ακόμα και τα ποδήλατα. Τα μοναδικά οχήματα που κυκλοφορούν είναι τρία απορριμματοφόρα που ανήκουν στο Δήμο. Οι μετακινήσεις των ανθρώπων αλλά και οι μεταφορές των αγαθών γίνονται με άλογα και γαϊδούρια. Στο νησί κατοικούν μόνιμα γύρω στις 3000 άτομα, οι οποίοι αυξάνονται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Το όνομα της Ύδρας προέρχεται από τη λέξη «ύδωρ» που σημαίνει «νερό» στην αρχαία ελληνική γλώσσα.

Στην αρχαία εποχή η Ύδρα κατοικούνταν από Δρύωπες βοσκούς. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν ερείπια των οικισμών τους που βρίσκονται στην περιοχή της Επισκοπής, στην δυτική πλευρά του νησιού. Ήταν ένα νησί με πάρα πολλές πηγές με πόσιμο νερό, καλυπτόταν από δάση και αραιό γρασίδι, το οποίο τάιζε πρόβατα και κατσίκια. Λέγεται, ότι περίπου στα 1500 π.Χ. ο Αγαμέμνων, ο βασιλιάς των Μυκηνών, ο Μενέλαος, ο βασιλιάς της Σπάρτης, και ποιος ξέρει, μπορεί και ο Πάρης, ο πρίγκιπας της Τροίας, ο οποίος απήγαγε την ωραία Ελένη της Σπάρτης, (που ήταν ο λόγος του Τρωικού πολέμου), σταματούσαν τα πλοία τους στην Ύδρα και αγόραζαν νερό για να καλύψουν τις ανάγκες για τα μικρά ή μεγάλα ταξίδια τους.

Κάθε διάσημο μέρος στην αρχαία Ελλάδα είχε το δικό του μύθο. Στη δική μας περίπτωση, ο μύθος λέει ότι ένα τεράστιο φίδι εμφανίσθηκε και προκάλεσε καταστροφές λόγω της τεράστιας όρεξης του ταράζοντας την ήρεμη ζωή των Υδραίων βοσκών. Κάθε μέρα καταβρόχθιζε τεράστιες ποσότητες ζωντανών πρόβατων. Η αντίδραση των βοσκών ήταν να βρουν κάποιο τρόπο να σκοτώσουν το «δράκο». Το φίδι ζούσε σε μια βαθιά σπηλιά. Κάποιος είχε την περίφημη ιδέα να ανάψουν μια φωτιά στην είσοδο της σπηλιάς για να πεθάνει από ασφυξία. Έτσι κι έκαναν, αλλά δυστυχώς, το αποτέλεσμα ήταν δραματικό. Το δασός της Ύδρας, το αραιό γρασίδι, τα πρόβατα και τα κατσίκια, όλα έγινα στάχτες. Σταδιακά, το έδαφος του νησιού έγινε άκαμπτο και άγονο. Έτσι οι βοσκοί αποφάσισαν να φύγουν σε αναζήτηση ενός πιο πράσινου νησιού.

Γύρω στον 15ο αιώνα μ.Χ., η Ύδρα άρχισε να κατοικείται από πρόσφυγες, από την Πελοπόννησο, αναζητώντας καταφύγιο από τους διωχμους των Τούρκων. Το άγονο έδαφος του νησιού τους ανάγκασε, από αγρότες να γίνουν ψαράδες, και ύστερα εξαιρετικοί ναυτικοί.

Είναι γεγονός, ότι από το 1800 μ.Χ., η ναυτιλία άνθισε σε τέτοιο βαθμό, ώστε η Ύδρα να έχει τόσους πολλούς πάμπλουτους ιδιοκτήτες πλοίων, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται ως «Μικρή Αγγλία». Εκείνο των καιρό η Ύδρα είχε 25000 κάτοικους και 125 μεγάλα εμπορικά πλοία εξοπλισμένα με μεγάλα κανόνια και με πολύ καλά εκπαιδευμένο πλήρωμα για να τρομοκρατούν τους πειρατές. Ιταλοί και άλλοι ξένοι αρχιτέκτονες κατασκεύασαν πολλά αρχοντικά. Κάθε αρχοντικό είχε την προσωπική του εκκλησία και τον προσωπικό του ιερέα. Σήμερα, υπάρχουν στο νησί γύρω στις 370 εκκλησίες. Τα μεγάλα σπίτια, κατασκευασμένα από πέτρα, ήταν επιπλωμένα με αντίκες και διακοσμημένα με πολυελαίους, πολύτιμα χαλιά, ασημικά και τοιχογραφίες στις οροφές και στους τοίχους, ζωγραφισμένες από διακεκριμένους ζωγράφους της εποχής. Επίσης λέγεται, ότι οι πλούσιοι πλοιοκτήτες έχτιζαν στο υπόγειο των σπιτιών τους δυο στέρνες. Μια μεγάλη για το νερό και μια μικρότερη που έκρυβαν το χρυσό τους.

Το 1821 ξεκίνησε ο πόλεμος για την απελευθέρωση του Ελληνικού Έθνους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία που είχε κατακτήσει την Ελλάδα από το 1453. Αυτή ήταν η ημερομηνία που οι Τούρκοι κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη, την πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η Ύδρα συνέβαλε σε πολύ μεγάλο βαθμό στον αγώνα για την Απελευθέρωση. Συμμετείχε στον πόλεμο με τα πλοία της, τα οποία αποτελούσαν τα δυο τρίτα του συνόλου των πλοίων της επανάστασης, το καλά εκπαιδευμένο πλήρωμα της και τον πλούτο των πλοιοκτητών.

Πολλοί διακεκριμένοι άνθρωποι έχουν γεννηθεί στην Ύδρα. Πέντε Πρωθυπουργοί, βουλευτές, μέλη της ελληνικής Ακαδημίας, ναύαρχοι καλλιτέχνες, ποιητές, ένας αρχιεπίσκοπος ο Δωρόθεος Κοταράς αλλά ακόμα και ο πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, το 1925.